Los gatos son para llevarlos a casa.El salani te está quedando precioso,yo lo tengo pendiente y aún no se que tela ponerle de fondo si clara o oscura,hoy emparé el de Bruna y tengo más proyectos así que no me aburriré.Bicos.
Guapísimos!!!!!!!!!, Mª Jesús. A tú no et dic res perque en aquest Row no has fet ni una creueta. Veus com ho fas bé això de fer de meneusse. Jo de tú faria un SAL... pensa que a lo millor m'apunto!!!!!!. (Deixa de rondinar), veus com sé que estàs fent... Petonets
Se ve hermoso, felicitaciones a Mª Jesús y a ti muchas gracias por mostrarlo, no sé si te he dicho, pero tu blog y trabajos son muy lindos. Saludos desde Chile, Titi
Diz uma linda lenda árabe que dois amigos viajavam pelo deserto e em um determinado ponto da viagem discutiram.O outro, ofendido, sem nada à dizer, escreveu na areia:HOJE, MEU MELHOR AMIGO ME BATEU NO ROSTO. Seguiram e chegaram a um oásis onde resolveram banhar-se. O que havia sido esbofeteado começou a afogar-se sendo salvo pelo amigo.Ao recuperar-se pegou um estilete e escreveu numa pedra: HOJE, MEU MELHOR AMIGO SALVOU-ME A VIDA.Intrigado, o amigo perguntou: Por que depois que te bati, você escreveu na areia e agora escreveu na pedra? Sorrindo, o outro amigo respondeu: Quando um grande amigo nos ofende, deveremos escrever na areia onde o vento do esquecimento e do perdão se encarregam de apagar;porém quando nos faz algo grandioso, deveremos gravar na pedra da memória do coração, onde vento nenhum do mundo poderá apagar !!!!
Yo ya lo he terminado, yo ya lo he terminado... ja no me'n recordo que has acabat, però no veig res!!!. Com no sigui de treballar aquest migdia, mentres altres (JO) treballem per aixecar aquest país... ufff. Petonets xata
14 comentarios:
No, es una gatada!!!, jjj
Muy chuli!
Besitos, Eva
¡Muy chuli ese row!
Y va quedando muy bonito tu Salani...
Besos.
Cucada totallllllllll....
Besos
Pues felicitaciones a M.Jesús, le quedó genial!!!!
Un beso angie♥
Que gaticos tan coquetos!
Y ni que decir del Salami?....
Good!
Besitos Mil y un gran dia!
Los gatos son para llevarlos a casa.El salani te está quedando precioso,yo lo tengo pendiente y aún no se que tela ponerle de fondo si clara o oscura,hoy emparé el de Bruna y tengo más proyectos así que no me aburriré.Bicos.
Guapísimos!!!!!!!!!, Mª Jesús.
A tú no et dic res perque en aquest Row no has fet ni una creueta.
Veus com ho fas bé això de fer de meneusse.
Jo de tú faria un SAL... pensa que a lo millor m'apunto!!!!!!.
(Deixa de rondinar), veus com sé que estàs fent...
Petonets
Se ve hermoso, felicitaciones a Mª Jesús y a ti muchas gracias por mostrarlo, no sé si te he dicho, pero tu blog y trabajos son muy lindos.
Saludos desde Chile,
Titi
Están hermosísimos todos los gatitos, y tus bordados ...sin palabras.... Preciosos
Besitos
Diz uma linda lenda árabe que dois amigos viajavam
pelo deserto e em um determinado ponto da viagem
discutiram.O outro, ofendido, sem nada à dizer,
escreveu na areia:HOJE, MEU MELHOR AMIGO ME BATEU NO ROSTO.
Seguiram e chegaram a um oásis onde resolveram banhar-se.
O que havia sido esbofeteado começou a afogar-se sendo
salvo pelo amigo.Ao recuperar-se pegou um
estilete e escreveu numa pedra:
HOJE, MEU MELHOR AMIGO SALVOU-ME A VIDA.Intrigado, o amigo perguntou:
Por que depois que te bati, você escreveu na areia e agora escreveu na pedra?
Sorrindo, o outro amigo respondeu:
Quando um grande amigo nos ofende, deveremos escrever na areia onde o vento do
esquecimento e do perdão se encarregam de apagar;porém quando nos faz algo
grandioso, deveremos gravar na pedra da memória do coração,
onde vento nenhum do mundo poderá apagar !!!!
Muy bonitos los gatitos
Enhorabuena
Besos
Mari Carmen
Yo ya lo he terminado, yo ya lo he terminado... ja no me'n recordo que has acabat, però no veig res!!!.
Com no sigui de treballar aquest migdia, mentres altres (JO) treballem per aixecar aquest país... ufff.
Petonets xata
Hola Amiguita!
Que bien que ya hayas terminado el libro! Yo apenas voy en el 12 pero prometo leer un rato mas hoy y asi pronto compartimos va?
Con el del club... no lo he empezado! agh! es rico sentir la adrenalina de la emergencia literaria! jaja
besotes guapa!
me encaanta como te ha quedado
Publicar un comentario en la entrada